!!آقادار

 

کاس آقا-درخت وملا   عيد دم بو خنکی داشتی هوا    بنا بو غنچه خوسر سرخ کلاه خالی واشان بزبيد دشت جی سر     حج حجن تازه بمابيد زسفر کاس آقا وازده  از دهکده بو           دهکده اونه ره غمکده بو ايته صبح بغچه به خو تک بزه پس       پاپروسه به خو مشتک بزه پس يورغه اسب خوشينه زين بگوده         خودست انجاره به خورجين بگوده تا بشه شهر دلي وا بکنه                کارو باري خوره پيدا بکونه بده اول خوره اسپند دانه دود      به اصطلاح تا کورا به چشم  حسود چندتا ماچي بده قران بعدن       راه دکفته بشو از خانه برون راه ميان وازو  ولنگي  تواده         آب مين هفت دانه سنگي تواده تا بده سيزده خو سال بدر        دوارسته همته پردان سر يورغه اسب از پيشو دنبال کاس آقا     ابچي نشتي خوره  ابچي شوهي  راه تازه خورشيد زه افق سر بزبو        زه خو لانه چچني  پر بزه بو هاتوکه ذوق مرا شونده بو راه       جاده خاکيه نم نم زهي پا بده خو راهه سره دره  تنگ           ايدنه سبز کونوس دار قشنگ خو مره بيسا بگوفته کاس آقا         زه اين دار  شا چاگودن صد تا عصا من ومي روزي ره بسه اين درخت      آخ عصاي بمرده اين درخت از خو جا يکهو زشادي بپرس      سرخ تيکه همره اون دار دبست تا برگرده اونه از يادا نشه          کاس آقا آرزو بر بادا نشه باز خو راه سفر از سرا گيفت      هي بگود اسب زشادي پر بگيفت دو سه روزي زه اين جريان بگذشت    ابر وارش بزه سرسبزابو دشت تا ايته ملا زه اوره بگذشت!          سرخ تيکه بده از جا بپرست! خودل همره بگفته که اين دار         ايسه حتما ايته نذري آقادار! بشو آبادي ميان جار بزه              گپ زه اون نظري کونوس دار بزه!! هر کس ور که بنشته بزه گپ       هرته منبر که بنيشته بزه گپ مردم صاف ساده خام گوده             گپ همره اوشانه رام گوده کار بجايي فارسه آخر سر          همه کس نذري ببرده اونه ور هر کس چوم کور بو اونه برگ چيدي!!    مثل سرمه خودوتا چشم زهي!   اين ميانه بزه از راه کاس آقا         بما با دب دبهو  تازه قبا عين آهوي جدا بوسه زدشت      دربه در سبز کونوس داره دنبال بگشت تا بوارده خو کونوس دار بگير        کر لو لانه بنا بو اونه زير خلوتي مردم ده تا نبينه             داس اوساد تا اونه خاله وابينه از قضا ملا زه اوره بگذشت          کاس آقاي بده از جا بپرست داد بزه! هاي!مگه ديوونه اي تو؟!    زه خدا غافل وبيگانه اي تو؟ تا حاسه نذري درخته کي وابه؟    نديني  خون زه اونه شاخه فوبه؟!!! کاس آقا خال فگود هيچي نگفت!  خوره بيشتر لوس بگود هيچي نگفت!! جان ملا که هواي دينه پس!!     دوي زنه شه زه اوره  مردم پس شه خو آبادي ميان هي زنه جار         دوخانه مردمه خامه خو کنار که بائيدخودسرا بوسته کاس آقا        فارسيد کافرا بوسته  کاس آقا!! شيمه ايمان سر تيشه بزه!!         آقا داره يکهو از ريشه بزه!! مردمان تا اين گپ ايشناودي!       خوشانه ملاي گريان دينيدي!!! دوتا دستي بزه هر کس به خو سر!       ايدنه داس اوساد  او يدنه تبر!! راه دکفتيد همگي تا آقا دار            کاس آقاي بدئيد مشغول کار تا خدا خواستي بزهيد زن ومرد!!        کاس آقا جانه بزهيد زن ومرد!! اون هر ذره هزار تيکه گوديد         خوشان غيض اونه سر خالي بگوديد!! هيچکس اين نقل نانستي تا الان     که آقا دار زير دفن کاس آقا!! کاس آقايي که ايته سيزده بدر         مثل سيزده بشو از دنيا بدر کاس آقايي که اونه دست بمانست     بي عصا خاکان زير تا بتانست…